
Marra paraLeloa naiz,
infinitoan ere zure ondoan, baina inoiz ez zurekin.
Marra paraLeloa naiz,
musika idazteko balio dut,
entzun ez dezakedan musika.
Marra paraLeloa naiz,
zurekiko perpendikulartasuna saihestuz, kontra doazela gurutzatzen diran zuzen arrotzak ez izateko.
Marra paraLeloa naiz,
mozketa xume bat nahiko nuke ordea, bakar bat.
Ebaki puntura hurbiltzean zure gozotasuna sentitzeko.
Elkar gurutzatu! Biak bat instant batean! Zoramena...
betirako elkar urrunduz, infinituan desagertuz.
Bitartean, marra paraLeloa izaten jarraituko dut,
bihotz zirkular berri baten tangente izateko esperoan.
Bop
Sarrera borobiltzeko.
Iraganaren malenkonia gozoa eta etorkizunaren zalantzak gogorarazten dizkidalako.
Momentu txarretan hor dagoena, laguntzeko prest. Bakardadean entzun beharrekoa...