domingo, 15 de mayo de 2011

marraren marmarra


Marra paraLeloa naiz,
infinitoan ere zure ondoan, baina inoiz ez zurekin.
Marra paraLeloa naiz,
musika idazteko balio dut,
entzun ez dezakedan musika.
Marra paraLeloa naiz,
zurekiko perpendikulartasuna saihestuz, kontra doazela gurutzatzen diran zuzen arrotzak ez izateko.
Marra paraLeloa naiz,
mozketa xume bat nahiko nuke ordea, bakar bat.
Ebaki puntura hurbiltzean zure gozotasuna sentitzeko.
Elkar gurutzatu! Biak bat instant batean! Zoramena...
betirako elkar urrunduz, infinituan desagertuz.

Bitartean, marra paraLeloa izaten jarraituko dut,
bihotz zirkular berri baten tangente izateko esperoan.

Bop

Sarrera borobiltzeko.
Iraganaren malenkonia gozoa eta etorkizunaren zalantzak gogorarazten dizkidalako.
Momentu txarretan hor dagoena, laguntzeko prest. Bakardadean entzun beharrekoa...

martes, 3 de mayo de 2011

Kolore sailkapen taxugabea

Koloreak argiari esker antzematen baditugu, eta,
argi desberdinak badaude.
Zeinek esan malkoak berdeak, ametsak horiak eta
irribarreak arrosak ez direnik?

Bop

lunes, 25 de abril de 2011

BEE! BEE!


Ez, ez dut ingelesera jauzi egingo erleen goxotasuna maitasunarekin eta oroitzapenekin lotuko duen metafora eraikitzeko.

Bee! Bee! Bee! Bee!

Batzuk ozenago, baina hitz batez artaldeek munduari zabaltzen dioten mezua da, Bee! Originala ez, baina elkarbizitzaren bitartez barneratutako errutina da.
Halaxe dira artaldeak, Bee!, monotonoak, txakur ergelek gidatuak.

Bee!ti bee!gira, bee!ldurti, bee!steen bee!zero.
Nola aldatu lanbrotutako gizartea?

Bee! bee! bee!
bee original my friend! Beerriztu, mundua ez delako soinu eta kolore bakarreko, ardi beeltzak ere badaudelako.
Garuna astindu, nortasun propioa eta gizabanakoa beerretsi!

Bop

miércoles, 20 de abril de 2011

Little miss sunshine



Euria ari du, eguerdiko ordu biak izan arren gauerdia dirudi.
Tximistak laino ilun potoloetatik irten, eta larre erdiko arbola zaharra erdibitu du.
Sua dario herail berri duten aitona pagoaren erraietatik.
Su horren bizitasunak eternitatea ezagutuko dutenak badaudela gogorarazi dit.

Lagun pagoa adibidez,
suak ez du suntsitu,
suak, lurra eraberritu eta berriz erraldoi bilakatzeko abagunea oparitu dio.

Ekaitz trumoiak.
Iskanbila, kaosa hemen eta orain dirau.
Momentu hauetan dena da ezer.

Joango dira, eta berriz dama argitsua agertuko.
Mundua mezu disdiratsuz betez,
bizipen eztiak eta irri zalapartatsuak ere eternitate ezagutuko dutela diozku.

Kasu egin beharko ezta?


Bop Patricio!

miércoles, 9 de febrero de 2011

Don Vito Berlusconi



Italiarrek bizi izan dute dikatura bat, Mussolinirena. Orain XXI.mendeko Europa demokratan diktadura batetik oso urrun ez dagoen erregimen politikoa bizi dute, Berlusconiren gobernua. Honek bere interes propioei lehentasuna ematen die nazioaren interesen aurrean, eta parlamentua bere nahietara manipulatzen du. Botoak erosi, la cosa nostragaz tratuak egin,...
Eta horrela izango da Legitimo impediemnto lortu arte, hau da presidenteak duten inmunitatea presidente ohiak ere izan dezaten. Modu horretan epaitu gabeko karguetaz aske geratuko litzateke.
Txarrena agian ez da presidenteak egiten duena, berari inork ez badio inolako trabarik jartzen, zergaitik ez du demokrazia gainean txis egingo ( El vocablo democracia deriva del griego DEMOS: pueblo y KRATOS: gobierno o autoridad, y significa gobierno o autoridad del pueblo, ondorioz, herriari txis egiten dio). Harritzekoa da berriz, mundu osoak dakiela il cavalierik egiten duena, baina, ez dago nazioarteko erakundeetan, ezta ere beste herrialde boteretsuenetan erreakziorik korrupzio honen aurrean. Ez du gobernu buru bakar batek ere bere iritzia ematen gertatzen denaren gainean. Bestalde, ulertu daiteke pasibotasun hau, hauteskundeetan botua ematen badiote. Eta jakin soberan dakite nolako “politika”egiten duen, hots, Italiarrek merezita dute euren herriak duen itxura barregarria mundu osoan.
Cría cuervos y te sacaran los ojos.

martes, 21 de diciembre de 2010

Zaldiak


Teknologia berriek gure barneko sentimenduei, egon ezinean dauden zaldi basatiei legez, harresiak hautsi dizkiete.
Orain, zelaietatik libre, irrintzika dabiltza.

Zaldiak basatiak dira, baina, azken finean gureak dira.

Larre berde berriak erakargarriak dira oso. Sen basatiak kementsu, lotsagabe bultzatzen ditu arineketaldira.
Etxerako bidea ez dakitela ohartu gabe.

Zaldien gosea, gure gosea da.
Zaldien etsipena, gure etsipena da.
Zaldien gaixotasunak, gure gaixotasunak dira.
Zaldien malkoak, gure malkoak dira.


Zaldiak noraezean, galduta dabiltza, baina, azken finean gureak dira.
Tentuz ibili harresiak hausterakoan, azken finean...




...gu zaldi basatiak gara.

domingo, 19 de diciembre de 2010

Capitalism rules the world


Gdeim Izik protesta kanpamendua, Saharar herritarrentzat lan baldintza duinak, tratu berdintasuna eta desertuak dituen baliabide naturalen ustiapen egokia eskatzeko sortu zuen Frente Polisarioak. Marokoko gobernuak onartu ezin duenez Saharar herriak bizi duen egoera tamalgarria aldarrikatzea eta euren protestak nazioarteko oihartzuna izatea, hasieratik armadaren ekimenei esker kanpamendua ahalik eta isilen mantendu dute. Horretarako nazioarteko prentsari ateak itxi eta kanpamenduari literalki harresi bat jarri zioten. Eta azkenik egoera zaildu zenean kanpamendua desagerraraztea erabaki zuten Azaroaren 5ean. Isolamendu egoerari esker ezer gutxi jakin du munduak bertan gertatutakoari buruz; hildakoen, zauritutakoen eta desagertutakoen kopurua ezezaguna da eta. Baina egoeraren testuinguruari begiratuta ezin da aurreikuspen baikorrik egin.

Zergatik mantentzen du Marokok Saharar herriaren ahotsa isilpean ?
Bertan gertatzen dena legala ez delako. Arazo honen lehen urratsak begiratzen baditugu, 1975eko deskolonizazio prozesuan sinatu zen Madrilgo akordioak ez du inongo legimitaterik. Nazioarteko araudiak dioen arabera, deskolonizazio prozesu guztietan herri deskolonizatuak bere etorkizuna erreferendum bidez aukeratzeko eskubidea du, beraz, Espainiak martxa berdearen aurrean ez ikusiarenak egiteak ( Marokok eskainitako onura ekonomikoen ondorioz ) eta Marokok egindako inbasioa guztiz ilegalak dira.

Aspaldiko kontuak direla eta, gaur egun deskolonizazio erreferenduma egiten bada arazoa konponduko dela pentsa dezakegu. Baina ez da horrela, inbasioak sortutako diaspora Sahararra Argeliako desertuetara, 91an ONUren eskutik egin zen saiakeraren antzekoak zapuztu ditu. 91An Saharar herriaren errolda egin zen, erreferenduma aurrera eramateko, nahiz eta azkenean ezer ezean geratu. Baina, lehen aipatutako diaspora horrek 200.000 Saharaui eraman zituen Argeliara, gaur egun historiako errefuxiatu kanpamendurik iraunkorrenena da. Ihes egin ez zutenak berriz, Marokoarren menpe bizi dira euren herrian, non Marokoar biztanleak gehiengoa diren. Beraz, ezinezkoa da errolda bat egitea, eta ondorioz erreferenduma. Beraz Maroko eta bere asmo zapaltzaileak alde batera utzita, Espainiar estatua ere egoera honen errudun da, nahiz eta akats garrantzitsuena aspaldi egina egon.

Estatu barruan indarkeria kondenatzen ez bada akordio batera iristeko aukerarik ez badago, eta are gutxiago politika egiteko, nola onartu dezakete estatu Espainiarrak Marokok Saharan egiten duena ? Aspaldiko tratu ekonomikoak galtzeko beldur ote dira? Beraz estatu barruan indarkeria aurka borrokatzea bada agenda politikoaren lehentasuna, nazioarteko mugak gainditu ala, interes ekonomikoak printzipio guztiak zaramara botatzen ditu. Ezaugarria asko izango ditu gobernu honek, baina hau ikusita, koherentzia eta sinesgarritasuna horien artean ez daudela argi geratu da.

Elian Gonzalez izenagatik galdetzen bada, askok jakingo dute nor den, Kubako “el niño balsero“. Baina berriz, Nayem Elghari esaten denean gutxi batzuek jakingo dute, nahiz eta Elianen kasua orain dela 10 urtekoa izan eta Nayemena berriz, 2 hilebetekoa. 14 urte zituela Gdeim Izik kanpamendura sartzeko prest zegoenean hil egin zuten militar marokoarrak. Zergatik dago hainbesteko oihartzun desberdintasuna bi kasuen artean? Bata bestea baino larriago izanda. Munduko nazio boteretsuenen interesak jokoan daudelako. Sahara desertu bat baino gehiago da, bertan munduko fosfato mea handienak daude, eta gas natural eta petroleo putzuak. Marokok Estatu Batuetako eta Frantziako multinazional garrantzitsuei baimena eman dio putzu eta mea horrek ustiatzeko, noski, trukean zerbait lortzeko, nazioarteko babesa. Bai, ondo irakurri duzue, nazioarteko babesa.

Badago erakunde bat , Nazio Batuen Erakundea, bere helburu nagusien artean nazioarteko zuzenbidea, ordenua, garapen ekonomiko eta soziala eta giza eskubideak bermatzea duena. Baina badirudi mundua leku bidezko eta justu bat bezala mozorrotzeko balio duela, benetako erabakiak eta babesa, tristea iruditu arren, multinazionalak hartzen eta ematen dituztelako. Capitalism rules the world.